Zaterdag 19 november heb ik in samenwerking met osteopaat voor sportpaarden - Monique Brinkmann - clinics gegeven tijdens het 3-daagse evenement Paard & Koets 2011.

Op het gezondheidsplein hadden we een aantal keer 30 minuten de tijd om onze diensten onder de aandacht te brengen. Aangezien we ons meer wilden focussen op het overdragen van belangrijke informatie rondom spierproblemen - en minder op onze diensten - hebben we ervoor gekozen om 10-spiergerelateerde stellingen aan de bezoekers voor te leggen en deze openlijk ter discussie gesteld.

Lees meer...

Een aantal weken geleden raakte ik met mijn vrienden in een discussie verzeild over ‘hoe kan het ook anders’: welzijn van dieren.

Ik positioneer mijzelf altijd makkelijk als echte dierenvriend. Waarom? Omdat ik van paarden houd en paarden heb. En omdat ik moet huilen als ik een eend aanrijd, omdat ik de padden help de weg over te steken, omdat ik bijna dagelijks naar het programma Animal Cops kijk en omdat ik nog steeds moet huilen bij het zien van de Lion King. (Goh, wat ben ik ineens toch blij dat ik gisteren de opmerking kreeg dat ik helemaal niet lijk op een standaard paardenmeisje!) Maar goed, terug naar de discussie.

Lees meer...

Gelukkig verschijnen er steeds meer krukjes en andere opstapjes in en rondom de rijbakken. Ik zie dit als een grote vooruitgang, omdat er ongekende krachten op het paard vrijkomen bij het opstappen zonder verhoging. Uit onderzoek van Dr. Catherine Geutens en Dr. Hilary Clayton, die opstappen met en zonder verhoging hebben onderzocht is het volgende gebleken.

Met het opstappen zonder krukje:
De eerste krachten kwamen tot stand nadat de linkervoet in de beugel geplaatst is en de rechtervoet zich klaarmaakt om af te zetten. De meeste druk wordt gemeten aan de linkerhelft van het zadel. Zelfs nadat beide voeten in de stijgbeugels geplaatst waren, was er nog een hogere druk op de linkerhelft van het zadel dan de rechterhelft. Dit komt omdat het zadel bewogen is tijdens het opstappen. Wat een nog hogere kracht opleverde was het ‘rechttrekken’ van het zadel, doordat de ruiter druk zette op de rechter stijgbeugel. Hierdoor wordt de drukverdeling gelijker, maar nog niet geheel gelijk.

Opvallend is ook dat er een hoge piek in de belasting zit op het moment dat de testruiters in het zadel gingen zitten. Zachtjes en voorzichtig gaan zitten, betekende bijna geen extra druk op de rug. Terwijl hard en snel gaan zitten voor een grote piekbelasting zorgde. Niet heel verrassend natuurlijk, maar wel goed om weer even stil te staan bij de manier waarop je zelf in het zadel gaat zitten.

De hoogste druk ontstaat op het moment dat het rechterbeen over de croup van het paard hangt. Het zadel drukt dan tegen de rechterkant van de schoft om zodanig het zadel te stabiliseren en ervoor te zorgen dat het niet wegglijdt door de druk van links. De linkerkant van de schoft is op dat moment vrijwel drukvrij, maar daarentegen ontstaat een extreme druk lager, namelijk op de linkerschouder. Het paard moet zich schrap zetten om het asymmetrische gewicht te kunnen combineren.

Lees meer...

Een quote uit De Pers van 31 augustus 2010: ‘Duizenden hengsten, merries en ruinen worden te koop aangeboden, maar de markt is ingestort. En dus is het druk bij de paardenslachters!”

Toen ik dit las kreeg ik gemengde gevoelens. Ik vind het niet eerlijk dat dieren de dupe worden van onze recessie. Als je de keuze maakt om een paard of pony aan te schaffen, moet je al je verantwoordelijkheid nemen om dit dier goed te verzorgen. Onderweg kom ik nogal eens wat ellende tegen en ik probeer dan altijd goede adviezen te geven, want vaak komt het voort uit onwetendheid.

Soms speelt geld ook een rol en dan zit ik in een tweestrijd. Als je geen geld hebt om je pony of paard goed te verzorgen, dan vind ik dat je ook geen recht hebt om het dier te houden. Anderzijds zie ik soms ook de liefde tussen dier en eigenaar en dan denk ik tja, de bedoeling is zo goed!

Maar wat nu als je echt geen geld meer hebt en je krijgt je paard ook niet verkocht? Dan wordt het dus de slacht, aldus De Pers. Tja, wie zijn wij om te bepalen dat gezonde paarden afgemaakt moeten worden. Lastige kwestie!

Toevallig ben ik een aantal weken geleden langsgeweest bij een paardenslachter om te zien hoe een paard wordt ontbeend. Klinkt best luguber, he? En ja, dat was het ook wel. Ik ga nog even door…

Na een paar keer diep ademhalen en met heel veel lood (of waren het botten die in al die bakken lagen) in mijn schoenen liep ik de slachterij binnen.

Niet ademhalen was na een minuut geen optie meer, dus dan meer heel voorzichtig met mijn hand voor mijn neus. De geur van dood drong tot in mijn tenen door en was vreselijk.

Lees meer...